می گویند گاهی
شیطان اندازه یک حبه قند است …
و وسوسه هایش به شیرینی همان!!
گاهی می افتد توی فنجان دل ما….
حل میشود آرام آرام، بی آنکه اصلا ما بفهمیم!!
روحمان سر می کشد آن را…
آن چای شیرین را، شیطان زهر آگین دیرین را…
آن وقت او، خون می شود در خانه تن!!
می چرخد و می گردد و می ماند آنجا،
او می شود من !!

” اعوذبالله من نفسی”